Od zawsze byłam tą drugą, tą, której nikt nie zauważał. Kiedy do naszego dworu przyjechał pan Aleksander, wszyscy byli pewni, że wybierze moją piękną siostrę, Zofię. Ale on spojrzał na mnie – cichą, zwyczajną, z blizną na policzku – i to mnie poprosił o rękę, rozpoczynając tym samym burzliwą historię pełną dumy, poświęcenia i miłości, która zmieniła nas wszystkich na zawsze.