Wszystko zaczęło się od jednego spojrzenia na piaszczystej drodze i od zdania, którego bałem się najbardziej: „Wojtek, dom jest ważniejszy niż ty”. Opowiadam o tym, jak budowałem ściany, żeby utrzymać rodzinę, a jednocześnie rozwalałem własne życie, bo w Polsce „co ludzie powiedzą” potrafi być głośniejsze niż serce. To historia o miłości, która przyszła jak światło z miasta, i o obowiązku, który ciągnął mnie w dół jak mokra glina na butach.