Od pierwszych sekund tej opowieści czuję, jak grunt usuwa mi się spod nóg. Moje życie toczy się w cieniu rodzinnych konfliktów, niespełnionych marzeń i tęsknoty za bliskością, której nigdy nie potrafiłem zbudować. W tej historii nie ma prostych odpowiedzi – są tylko pytania, które zostają na zawsze.
Opowiadam o powrocie do rodzinnego Żabieńca, gdzie staję twarzą w twarz z pustką po odejściu bliskich i mieszkańców. Zmagam się z samotnością, rodzinnymi konfliktami i pytaniem, czy warto walczyć o dawne życie. Moja historia to refleksja nad korzeniami, przemijaniem i nadzieją na nowe początki.
Mam na imię Alicja. W tej historii opowiadam o tym, jak nagle uświadomiłam sobie, że życie przecieka mi przez palce, a miłość i nadzieja są kruche jak porcelana. To opowieść o rodzinnych konfliktach, samotności i pytaniu, czy ktoś jeszcze na mnie czeka.
Od pierwszych słów wciągam was w sam środek rodzinnej burzy: krzyk, łzy i cisza przy kuchennym stole. To historia o tym, jak łatwo zgubić siebie w codzienności i jak trudno odnaleźć miłość, gdy wszystko wokół się wali. Moje życie to nie bajka – to walka o bliskość, zrozumienie i odwagę, by wyciągnąć dłoń, zanim będzie za późno.
