Od lat żyłam w domu, gdzie każdy okruszek był powodem do awantury, a obsesja męża na punkcie porządku niszczyła naszą rodzinę kawałek po kawałku. Kiedy w końcu usłyszałam od niego: „Pakuj się”, poczułam ulgę pomieszaną ze strachem i postanowiłam zabrać córki do babci. Dziś, choć nie jest idealnie, śmiejemy się więcej niż kiedykolwiek, a ja wciąż zadaję sobie pytanie, czy można było uratować coś, co tak bardzo nas raniło.