Opowiadam historię mojego setnego urodzinowego dnia, kiedy sąsiedzi przygotowali dla mnie niespodziankę, która poruszyła moje serce. Wspominam wojenne czasy, rodzinne konflikty i samotność, która towarzyszyła mi przez lata. To opowieść o pamięci, wdzięczności i pytaniu, czy można naprawdę pogodzić się z przeszłością.
Jestem Zofia, wdowa po Marku, który przez lata był głosem dworca kolejowego w Krakowie. Po jego śmierci jedyną pociechą było dla mnie słyszenie jego głosu w zapowiedziach, aż pewnego dnia zastąpiono je nowymi nagraniami. Zdesperowana, postanowiłam walczyć o ostatni ślad po Marku, nie wiedząc, czy znajdę w tym ukojenie, czy tylko pogłębię swoją samotność.
Jestem Jan, ostatni z dawnych mieszkańców Podlesia. Opowiadam o samotności, stracie i nadziei, która tli się nawet w najbardziej opuszczonych miejscach. To historia o mnie, moim wiernym psie Burym i o tym, jak trudno pogodzić się z przemijaniem.
Moja matka nie poznaje mnie przez chorobę Alzheimera, a ja sama oczekuję dziecka i boję się, że historia się powtórzy. W tej opowieści dzielę się bólem, niepewnością i próbą pogodzenia się z losem. To historia o rodzinnych więzach, stracie i nadziei na przyszłość.
Emily była pełna życia i radości, dopóki tragiczny wypadek nie zmienił wszystkiego. Została potrącona przez samochód, jadąc rowerem do pracy, co pozostawiło ją w śpiączce. Odwiedzałem ją codziennie, trzymając się nadziei, że się obudzi. Kiedy dowiedziałem się, że zostanę ojcem, stanąłem przed bolesną decyzją nadania naszemu synowi imienia po kobiecie, którą kochałem i straciłem.
