Przez lata żyłam w przekonaniu, że muszę być „wdzięczna” i „grzeczna”, nawet jeśli to mnie łamało. W końcu odcięłam kontakt z rodzicami i zamiast poczucia winy poczułam ulgę, jakiej nie znałam. Ta decyzja kosztowała mnie rodzinę, spokój wśród ludzi i kilka nocy, ale uratowała mnie.