W dniu moich sześćdziesiątych urodzin dostałam prezent, o który prosiłam całe życie — i który w tej samej chwili zamienił się w mój największy lęk. Moja córka spełniła mój „sen o wnukach”, ale zrobiła to tak, jakby chciała odciąć się ode mnie i od wszystkiego, co ją w Polsce dusiło. Zostałam z dzieckiem, z ciszą w mieszkaniu i z pytaniem, czy miłość może być obowiązkiem.
To opowieść o moich sześćdziesiątych urodzinach, na które czekałam z nadzieją na rodzinne pojednanie. Mimo że oddałam dzieciom mieszkanie, nie pojawiły się na moim święcie, a ja musiałam zmierzyć się z samotnością i rozczarowaniem. Ta historia to zapis moich uczuć, rozterek i pytań o sens poświęceń dla najbliższych.
Opowiadam o jednym, pozornie zwyczajnym dniu, który zmienił moje życie. Wśród rodzinnych napięć, przygotowań do jubileuszu i niespodziewanych wyznań, musiałam zmierzyć się z prawdą o sobie i moich bliskich. Ta historia to opowieść o odwadze, żalu i nadziei na nowy początek.
