Już od pierwszych słów czuję, jak narasta we mnie bezsilność i żal. Moja mama, choć mieszka tuż obok, nie znajduje dla mnie czasu, a ja tonę w codzienności z małym synkiem i mężem, który nie rozumie mojej samotności. Z każdym dniem coraz bardziej zastanawiam się, czy to ja jestem problemem, czy może rodzina naprawdę nie zawsze wystarcza.